به دیدارم بیا هر شب ،          در این تنهائی تنها و تاریک خدا مانند،                                                      دلم تنگ است .                                                           بیا ای روشن ، ای روشنتر از لبخند .                                                                  شبم را روز کن در زیر سرپوش سیاهیها .                      دلم تنگ است .                              بیا بنگر ، چه غمگین و غریبانه ،                                       در این ایوان سرپوشیده ، وین تالاب مالامال                                                 دلی خوش کرده ام با این پرستوها و ماهیها                                                                    و این نیلوفر آبی و این تالاب مهتابی .   بیا ، ای هم گناه من در این برزخ ،                            بهشتم نیز و هم دوزخ                                     به دیدارم بیا ، ای هم گناه ، ای مهربان با من ،                                         که اینان زود می پوشند رو در خوابهای بی گناهیها ،                                                         و من می مانم و بیداد بی خوابی .                    در این ایوان سرپوشیده متروک ،                               شب افتاده است و در تالاب من دیریست ،                                           که در خوابند آن نیلوفر آبی و ماهیها ، پرستوها .          بیا امشب که بس تاریک و تنهایم .                      بیا ای روشنی ، اما بپوشان روی ،                                 که می ترسم تو را خورشید پندارند .                                               و می ترسم همه از خواب برخیزند .                                                        و می ترسم که چشم از خواب بردارند.       نمی خواهم ببیند هیچکس ما را ،                          نمی خواهم بداند هیچکس ما را ،                                     و نیلوفر که سر بر می کشد از آب ؛                                                    پرستوها که با پرواز و با آواز ،                                                             و ماهیها که با آن رقص غوغائی ؛                                                                            نمی خواهند بفهمانند بیدارند .                         شب افتاده است و من تنها و تاریکم                                    و در ایوان و در تالاب من دیریست در خوابند                                                              پرستوها و ماهیها و آن نیلوفر آبی .                                                                                         بیا ای مهربان با من !                                                                                                  بیا ای یار مهتابی !